هر که باشی و به هر جا برسی
آخرین منزل هستی این است
آدمی هر چه توانگر باشد
چون بدین نقطه رسد مسکین است
اندر آنجا که قضا حمله کند
چاره تسلیم و ادب تمکین است
زادن و کشتن و پنهان کردن
دهر رارسم و ره دیرین است
خرم آنکس که در این محنتگاه
خاطری را سبب تسکین است
کلمات کلیدی :شعر
