آفلاتوکسین (Aflatoxin)
در سال 1959 یک واقعه منحصر به فرد به وقوع پیوست که موجب جلب توجه محققین به بررسی مسئله مایکوتوکسین ها گردید . این مسئله موجب مرگ هزاران بوقلمون و سایر طیورگردید. با بررسی های انجام شده دانشمندان متوجه شدند که این پرندگان توسط نوعی سم موجود در بادام زمینی آسیاب شده مورد استفاده در تولید مکمل پروتئینی خوراک طیور مسموم گردیده اند . این ماده سمی که بنام آفلاتوکسین (Aflatoxin)نامیده شد زیر نور ماوراء بنفش دارای تلالو فلورسنس می باشد و نشان داده شده که به وسیله رشد کپک آسپرژیلوس فلاوس (Aspergillus flavus) بر روی بادام زمینی تولید می گردد .
آفلاتوکسین نه تنها دارای سمیت حادی می باشد بلکه جزو سرطان زاترین ترکیبات شناخته شده برای موش های صحرایی است . اثبات پتانسیل سرطانزایی آفلاتوکسین این امکان را فراهم نمود که منشاء بروز بیماریهای نظیر سرطان کبد در ماهی قزل آلای رنگین کمانی و هپاتیت در سگ ها که تقریبا یک قرن پیش توصیف گردیده بود اما به عنوان یک مسئله ناشناخته باقیمانده بودند ، مشخص گردد . تکامل روش های آنالیز بسیار دقیق جهت شناسایی آفلاتوکسین ها منجر به اثبات این مسئله گردید که حضور این ترکیبات در برخی محصولات کشاورزی به ویژه بادام زمینی و ذرت که اغلب جهت مصرف انسانی مورد استفاده قرار می گیرند ، شایع می باشد .
اکنون مشخص شده است که آفلاتوکسین ها به وسیله دو گونه کپکی یعنی آسپرژیلوس فلاوس و آسپرژیلوس پارازیتیکوس (A.parasiticus) تولید می گردند که هر دو آنها به خصوص در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری پراکنده هستند .
آلودگی به آفلاتوکسین اساسا ناشی از نگهداری نا مناسب محصولات بعد از برداشت است که به کپک های انباری نظیر آسپرژیلوسها و پنی سیلیوم ها اجازه می دهد بر روی محصولات رشد نموده و مایکوتوکسین ها را تولید نمایند . علاوه بر این رطوبت بالا و هوای گرم موجب تولید بالاترین میزان آفلاتوکسین در مواد غذایی می گردند
نان کپکزده از منابع اصلی آفلاتوکسین شیر است که به عنوان خوراک توسط دام مصرف میشود.
مصرف شیر آلوده به آفلاتوکسین موجب بروز سرطانهای مختلفی از جمله سرطان کبد در انسان میشود.
در نگه داری گندم ها برای بردن به آسیاب ممکن است کپک آسپرژیلوس فلاووس رشد کند و با ناآگاهی این کپک و سم خطرناک را باشستن و به خوراک دام دادن وارد چرخه طبیعت و بدن خود انسان می کنیم حتی ممکن هست آنرادر داخل زمین مدفون کنیم و فکر کنیم آنرا از بین برده ایم اما باز هم وارد چرخه طبیعت و خوراک انسان و دام میشود.
شاید فکر کنیم که با شستن کپک را به ظاهر از بین برده ایم اما سم آنرا که از بین نبرده ایم از بین بردن افلاتوکسین نیاز به حرارتهای بالایی دارد که ایجاد این حرارتها در کارخانه های صنایع غذایی به دلیل از بین رفتن خواص موا غذایی امکان پذیر نمی باشد پس اگر این سم به هر نحوی وارد مواد غذایی شود وارد چرخه غذا هم می شود
پیشگیری بهتر از درمان
پس باید با اعمال روشهای نگه داری مواد غذایی از به وجود آمدن این کپک و سم مهلک آن جلوگیری کنیم
http://shahrezafood.blogfa.com
روش اندازه گیری میزان
آفلاتوکسین ها (B1,B2,G1,G2) و
آفلاتوکسین Total
در مواد غذایی
این روش جهت استفاده کارشناسان زمایشگاه سم شناسی تهیه شده که تحت نظارت کارشناسان مسئول آزمایشگاه انجام می گیرد.
تاریخچه آفلاتوکسین
زمان دقیق شناسایی آفلاتوکسینها مشخص نشده است، اما به طور یقین، زمان آن به قبل از سال 1960 مربوط میشود. به دنبال مسمومیت اتفاقی در بسیاری از گونههای حیوانی و در نتیجه مطالعات در این زمینه، بشر برای اولینبار به وجود آنها پی برد. در واقع با پی بردن به ارزش غذایی دانههای روغنی، برای تغذیه دام و انتقال این مواد از مناطق معتدله و اضافه کردن آنها به جیره غذایی حیوان، این مسمومیتها به وقوع پیوست. در میان مایکوتوکسینها، آفلاتوکسینها مهمترین آنها هستند و بیماریهای ناشی از تغذیه مواد آلوده به آفلاتوکسین، خطرات قابل ملاحظهای را برای انسان، دام و طیور به همراه دارد. آسپرژیلوس فلاووس و آسپرژیلوس پارازیتیکوس دو گونه مهم تولیدکننده آفلاتوکسین، در بین گونههای مختلف آسپرژیلوسها هستند این دو قارچ به عنوان یک عامل مولد فساد در فرآوردههای انباری به حساب میایند. (49، 41، 11).
روی ادامه مطلب کلیک کنید..
