بلدرچین ، کوچکترین پرنده از خانواده قرقاول ها با نام علمی کتورنیکس کتورنیکس می باشد. در فارسی آن را کرک، ورتج، بدبده و بلدرچین که اصلاً ترکی است نامیده اند. در عربی نیز به آن سلوی و سمانی می گویند . در طب سنتی اسلام، خواص گوناگونی به بلدرچین نسبت داده اند . مثلاً به عقیده عبدالملک بن زهر اندلسی (قرن 5) " گوشت بلدرچین خوش مزه و خوش طعم است و هم برای انسان های سالم و هم برای بیماران سودمند است ، سنگ (کلیه و مثانه) را خرد میکند و مفید می باشد ." و نیز به گفته انطاکی "گوشت بلدرچین مغذی است و بدن را فربه می سازد."
نتایج تحقیقات متعدد نشان داده است که میزان پروتئین موجود در گوشت بلدرچین 5 تا 10 درصد بیشتر از سایر پرندگانمی باشد و این در حالی است که اسید های آمینه کمیاب که در سایر پروتئین ها نیست در گوشت بلدرچین به وفور یافت می شود. از این رو اکثر پزشکان برای ترمیم سلول های از بین رفته به بیماران خود مصرف گوشت بلدرچین را تجویز می نمایند
بلدرچین ها به علت فعالیت و جنب وجوش زیاد باعث ازدیاد ذخیره گلیکوژن در بافت های ماهیچه ای خود می شوند که اسن امر باعث می گردد گوشت این پرنده مانند پرندگان شکاری بسیار لذیذ شود.
همچنین تخم بلدرچین از نظر کیفیت با تخم سایر پرندگان متفاوت است به طوری که تخم بلدرچین در مقایسه با تخم مرغ ، 5 برابر فسفر و کلسیم ، 7 برابر آهن و 6 برابر ویتامین ب1 و ب12 دارد، همچنین از کلسترول کمتری برخوردار است و قابل مصرف برای تمام افرادی است که مصرف تخم مرغ برایشان منع شده است.

بلدرچین برای پرورش دهندگانی که تمایل دارند به صورت صنعتی پزوزش دهند نیز دارای منافع بسیاری است : دوره کوتاه جوجه کشی (16- 15 روز)، رشد سریع و بلوغ زود رس ( 35 روزگی )، میزان تخمگذاری بالا(فاز فعال تخمگذاری طولانی)، ضریب تبدیل غذایی مناسب ، نیاز به محیط پرورش کوچک، مقاومت بالا در برابر بیماریها و قیمت مناسب جهت عرضه محصول (گوشت وتخم ) به بازار از جمله دلایل اقتصادی بودن پرورش این پرنده است.
|
درباره بلدرچین بدانیم!
|
![]() |






