پایه و اساس انواع شکلات ها و کاکائوها گیاهان هستند. گیاهان تیره رنگی که برای سلامتی بسیار مفیدند و فایده شان به خاطر داشتن فلاونوئید است که به عنوان آنتی اکسیدان، همه آن را می شناسند. بارها از خود ما شنیده اید که این ترکیبات به وسیله خنثی سازی رادیکال های آزاد از بدن در برابر پیری زودرس محافظت می کنند.
شکلات و کاکائوی سیاه یا به اصطلاح تلخ حاوی مقدار زیادی آنتی اکسیدان (تقریبا 8 برابر توت فرنگی) است.
فلاونوئیدها هم چنین در تنظیم فشارخون و تعادل برقرار کردن بین هورمون های بدن بسیار مفیدند. نتایج تازه ترین تحقیقاتی که محققان ایتالیایی آن را انجام داده اند، نشان می دهد که مصرف روزانه 100 گرم شکلات سیاه به مدت 15 روز، به طور محسوسی فشارخون افرادی که به بیماری فشارخون بالا مبتلا هستند را کاهش می دهد، در حالی که مصرف همین میزان از شکلات و کاکائوهای سفید هیچ تاثیری در کاهش فشارخون ندارد.
آن ها هم چنین اظهار داشته اند که مصرف شکلات تلخ و سیاه در کنترل دیابت هم مفید است و اعلام نتایج این تحقیقات در حالی است که دکتر کلودیوفری، سرپرست این مطالعات، نسبت به مصرف بی رویه شکلات های سیاه هشدار داده و می گوید: "مردم باید در مصرف هر محصولی حد تعادل را رعایت کنند.
شکلات ها و کاکائوهای تلخ هر چند حاوی مقادیر بالایی از آنتی اکسیدان هستند اما به میزان قابل توجهی هم چربی و کالری دارند." بنابراین آن هایی که قصد گنجاندن شکلات سیاه را در رژیم روزانه شان دارند باید به همان اندازه کالری و چربی مواد غذایی دیگر را از سبد خرید شان حذف کنند تا از شر اضافه وزن در امان بمانند.
شاید جالب باشد که بدانید خوراکی های دیگر حاوی آنتی اکسیدان، مثل چای، هم، روی کاهش فشارخون بی تاثیر نیستند.
یکی دیگر از فواید شکلات های سیاه برای دیابتی ها است؛ آن هایی که از ترس بالا رفتن قند خون شان دور انواع شکلات و شیرینی ها را خط کشیده اند اما پژوهشگران می گویند که مصرف کاکائو های تلخ و سیاه به اندازه مناسب، هیچ ضرری برای دیابتی ها در پی ندارد.
اگر بخواهیم به طور خلاصه مهم ترین فواید شکلات سیاه را بگوییم، باید به این چند مورد بسنده کنیم:
خوردن شکلات سیاه باعث آزاد شدن آندروفین در مغز می شود، هورمونی که به ما کمک می کند تا راحت تر بتوانیم درد را تحمل کنیم.
خوردن شکلات ممکن است اشتها را افزایش دهد اما به خودی خود باعث افزایش وزن چشم گیر نمی شود.
خوردن شکلات سیاه، شدت سردردهای میگرنی را کاهش می دهد.
خوردن شکلات سیاه خطرات بیماری های قلبی و احتمال ابتلا به انواع سرطان ها را کاهش می دهد.
منبع:MSN health
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، کارشناسان انگلیسی با یک بررسی علمی دریافتند، شکلات سیاه سبب جوان ماندن پوست می شود.
افزون بر این، شکلات سیاه پوست را در برابر تاثیر منفی اشعه های مافوق بنفش خورشید حفاظت می کند.
اشعه مافوق بنفش، سبب از دست رفتن حالت کششی طبیعی پوست بدن انسان می شود.
ابتلا به بیماری های سرطانی، از پیامدهای از دست رفتن حالت کششی طبیعی پوست بدن انسان است.
اما مواد شیمیایی فعال موجود در شکلات سیاه، یعنی فلاوانول ها، نقش دفاعی پوست را افزایش می دهند.
این مواد همچنین سبب جوانی پوست می شود.
به گفته پژوهشگران انگلیسی، شکلات سیاه در مقایسه با شکلات های دیگر، بیشترین تاثیر را بر پوست صورت دارد.
البته باید توجه داشت که شکلات سبب بروز روحیه تهاجمی در انسان هم می شود.
دانشمندان دانشگاه کاردیف، به تازگی اعلام کرده اند: نتایج بررسی ۱۷ هزار و ۵۰۰ نفر نشان داد، کسانی که در کودکی هر روز شکلات می خوردند، در ۳۰ سالگی روحیه تهاجمی داشته اند.
* شکلات سیاه، کلسترول خون را پایین می آورد.
تحقیقات دیگر که اخیر صورت گرفته نشان می دهد، مصرف شکلات های تخته ای سیاه رنگ در کاهش کلسترول خون، بسیار موثر است.
دانشمندان دانشکده ایلینویز با انجام مجموعه آزمایشات وسیع دریافتند، شکلات های تخته ای سیاه رنگ در پایین آوردن کلسترول بد خون بسیار موثر عمل می کنند.
بنا به گزارش این محققان مصرف روزانه دو تکه کوچک شکلات تخته ای سیاه رنگ نه تنها کلسترول بد خون را پایین می آورد، باعث کاهش فشار خون سیستولیک نیز می شود.
در این سری پژوهشها، پژوهشگران حدود ۵۰ نفر از شهروندان ایالت شیکاگو آمریکا را به دو دسته کاملا مساوی تقسیم کرده و آنان را در طول ۸ هفته متوالی از لحاظ وزن بدن، میزان کلسترول خون و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک و دیگر فاکتونرهای قلبی و عروقی مورد بررسی قرار دادند.
در انتها مشخص شد، گروهی که در طول ۸ هفته روزانه دو قطعه کوچک شکلات سیاه رنگ مصرف کرده بودند، کلسترول پایین تر داشته و فشار خون سیستولیک آنها نیز پایین تر از گروهی بود که در شرایط کاملا کنترل شده اصلا شکلات مصرف نکرده بودند.
لازم به ذکر است خواص آنتیاکسیدان شکلات سیاه به مراتب مرغوبتر از شکلات شیری است. خواص آنتیاکسیدان میتواند از قلب و عروق در مقابل مضرات اکسیداسیون محافظت کند.
تاثیر اکسیداسیون بر بدن مشابه اکسیده شدن و یا همان زنگ زدن فلزات است.
محققان در اسکاتلند و ایتالیا با انتشار مقاله ای در نشریه «نیچر» گفتند که افزودن شیر به شکلات ممکن است این خواص را خنثی کند در حالی که مطالعات قبلی نشان داده بود که اینکار ممکن است به مقاومت بدن در برابر بیماریهای قلبی یا حتی سرطان کمک کند.
در حالی که در برخی مطالعات بین شکلات سیاه و نوع شیری آن تمایز قایل شدهاند، اما بسیاری از کارشناسان به این تفاوت اعتقاد ندارند.
کاکائو و محصولات آن
شکلات، ماده ایست که در تهیه انواع شیرینی جات در سراسر دنیا به کار می رود. این ماده را از دانه های درخت گرمسیری کاکائو به دست می آورند. اغلب واژه کاکائو و شکلات را به جای هم به کار می برند. اما باید بدانیم که کاکائو ماده ای تلخ مزه ای است که اصلا به تنهایی استفاده نمی شود. در صنعت تهیه شکلات، این ماده را این گونه تعریف می کنند: دانه کاکائو از یک بخش جامد تشکیل شده است. این دانه همچنین شامل چربی می باشد که مخلوط این بخش جامد با چربی کاکائو، شکلات را ایجاد می نماید. معمولا شکلات را با استفاده از شکر شیرین می کنند و از آن شکلات تخته ای و یا حتی نوشیدنی هایی همچون شکلات داغ تهیه می کنند. در تهیه شکلات از انواع کاکائو استفاده می شود. دانه های کاکائو از نظر تلخی و عطر و طعم با هم تفاوت دارند. بهترین شکلات ها را از گرانترین کاکائو که از دانه های درخت کریئولو به دست می آید، درست می کنند که البته تنها 10 درصد از شکلات ها با استفاده از آن تهیه می شود. این کاکائوی گرانقیمت، عطر و بوی بسیار خوبی دارد;در عین حال که تلخی آن هم نسبت به سایر انواع کاکائو خیلی کمتر است.
تاریخچه شکلات
در قدیم، شکلات را با الهه حاصلخیزی مرتبط می دانستند. شکلات در قسمت آمریکای مرکزی، نوعی کالای لوکس محسوب می شد و از دانه های کاکائو هم به عنوان پول استفاده می کردند. در تهیه نوشیدنی های شکلاتی، دانه های کاکائو را با شیره انگور یا عسل مخلوط می کردند. نوشیدنی های تهیه شده با کاکائو را گرم، سرد یا ولرم می خوردند و برخی به آنها، پودر وانیل یا حتی فلفل شیرین و تند اضافه می نمودند. اولین بار، کریستوفر کلمبوس کاکائو را برای نشان دادن به پادشاه و ملکه اسپانیا از آمریکا به اروپا آورد و خیلی زود، این ماده جزو موادغذایی قاره اروپا گردید. آن زمان از شکلات تنها در انواع نوشیدنی ها استفاده می شد که البته مقداری شکر به نوشیدنی اضافه می کردند تا تلخی آن گرفته شود. تا قرن 17، شکلات در اروپا، ماده غذایی گرانقیمتی محسوب می شد که تنها ثروتمندان سلطنتی از آن استفاده می کردند. در سال 1828م، هلندی ها روشی اختراع کردند که طی آن، چربی دانه های کاکائوگرفتند و از آن، کره کاکائو تهیه کردند. از باقی مانده دانه کاکائو هم پودر کاکائو تهیه نمودند. همچنین طی روشی دیگر، شکلات را قلیایی نموده و به این ترتیب، مزه تلخ آن را از بین می بردند. از آن زمان بود که شکلات ها به شکل امروزی تهیه شد. گفته شده که جوزف فرای، اولین کسی بود که در سال 1847م، شکلات های امروزی را عرضه نمود که به راحتی قابل خوردن باشند. در سال 1867، فردی به نام دانیل پیتر، شمع ساز سوئیسی که به تازگی وارد کارخانه شکلات سازی پدرزنش شده بود، اولین شکلات شیری را عرضه نمود. در تهیه این نوع شکلات، او از شیر خشک استفاده می نمود. همسایه اش هنری نستله(Nestle Henry )که کارخانه تولید غذای کودک داشت (هم اکنون هم در سراسر دنیا از محصولات مختلف شرکت نستله استفاده می شود) به او برای تهیه شیر خشک کمک کرد و این باعث شد شکلات های شیری رونق بیشتری بگیرند.
{بقیه در ادامه مطلب}
